Burgundzki 

Stara francuska rasa królików. Odznaczająca się bardzo dobrym umięśnieniem, dobrymi przyrostami masy ciała, dużą plennością i odpornością. Hodowana głównie we Francji, Włoszech, Belgii, Szwajcarii i Czechach. Używana jako materiał do produkcji żywca króliczego.

Ubarwienie podobne jak u nowozelandzkiego czerwonego. W Europie występuje duże zróżnicowanie barwy okrywy włosowej od jasno-ceglastej do ciemno-ceglastej. W Polsce wzorzec przyjął umaszczenie włosów pokrywowych piaskowoczerwone (płowe), jednolite na grzbiecie i bokach. Obwódki wokół oczu, podbrzusze oraz wewnętrzna strona ud i ogon rozjaśnione.

 Wady dopuszczalne

Budowa ciała mniej harmonijna. Głowa i szyja wydłużona. Uszy długości od 13 do 13,5 cm. Okrywa włosowa mniej gęsta, sprężysta i jedwabista, niewielkie odchylenia w długości włosów pokrywowych w stosunku do długości standardowej 3 cm. Barwa okrywy włosowej czerwona, pojedyncze białe włosy. Małe odchylenia w barwie oczu i pazurków w stosunku do wymagań wzorca.

 Wady niedopuszczalne

Masa ciała poniżej 3,5 kg lub powyżej 5.5 kg Mało harmonijna budowa ciała. Głowa wąska na długiej szyi. Uszy cienkie, spiczaste, słabo osadzone, o długości powyżej 13,5 cm. Okrywa włosowa rzadka i mało sprężysta. Występowanie w okrywie kępek białych włosów. Biała barwa okrywy włosowej na piersiach, wewnętrznej stronie nóg oraz podbrzuszu. Brak lamowania na obwódkach oczu i uszu. Podszycie białe lub lekko niebieskawe, z wyjątkiem dopuszczalnego białego podszycia na spodzie ogona. Barwa oczu, pazurków inna jak wzorcowa.